زمینه و اهداف: بروز بیماری های عفونی ناشی از غذا پایدار بوده و حتی در بسیاری از کشورها میزان این بیماری ها افزایش یافته است. استفاده نامناسب از آنتی بیوتیک ها به علت شیوع بیماری های میکروبی باعث ایجاد مقاومت های دارویی می شود. بنابراین کاربردهای نانوتکنولوژی توجه زیادی را در صنایع غذایی مانند محافظت مواد غذایی و کنترل کیفیت مواد غذایی به خود جلب کرده است. به همین دلیل، خاصیت ضدمیکروبی نانوذرات اکسیدمس در ترکیب با نانوذرات اکسیدمنیزیوم برای کشتن باکتری ها بررسی شدند. مواد و روش کار: خاصیت ضدمیکروبی نانوذرات اکسیدمس در ترکیب با نانودرات اکسیدمنیزیوم علیه باکتری های اشریشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس در محیط کشت و آب میوه (انبه، انار و هلو) به روش انتشار در آگار و کلنی کانت بررسی شد. برای توصیف تغییرات مورفولوژیک باکتری-های اشریشیاکلی، استافیلوکوکوس اورئوس در اثر مواجهه با این نانوذرات بعد از تیمار ضدمیکروبی با این نانوذرات، عکس های میکروسکوپ الکترونی استفاده شدند. یافته ها: نتایج تحلیل آماری ANOVA یک طرفه با درجه اطمینان 95 درصد نشان داد نانوذرات اکسیدمس و اکسیدمنیزیوم، خاصیت ضدمیکروبی علیه این پاتوژن های غذایی دارند. یک اثر سینرژیسیم هنگام ترکیب نانوذرات اکسیدمس و نانوذرات اکسیدمنیزیوم مشاهده شد. عکس های میکروسکوپی SEM نشان داد تیمار با ترکیب نانوذرات اکسیدمس و اکسیدمنیزیوم سبب تخریب و آسیب غشای سلولی شده و در نتیجه نشت محتویات داخل سلولی منجر به مرگ سلول های باکتریایی شده است. نتیجه گیری: استفاده از تیمار ترکیب نانوذرات اکسیدمس و اکسیدمنیزیوم می تواند در محیط کشت مایع و آب میوه، رشد اشریشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس را با موفقیت کنترل کند. همچنین این تیمار ترکیبی می تواند سبب کاهش حداقل مقدار مورد نیاز نانوذرات اکسیدمس و اکسیدمنیزیوم درطول فرایند کنترل پاتوژن ها در صنایع غذایی شود.

در این مقاله نانوذرات اکسید مس با کمک برگ درخت رزمارین با روش همرسوبی و با استفاده از مس استات به عنوان پیش ماده تحت شرایط محیط سنتز شد. نتایج نشان داد که در دمای 400، 600و 800 درجه سانتی گراد نانوذرات همگن تشکیل می شود. نتایج حاصل از پراش اشعه X نشان داد که فاز نهایی محصول مونوکلینیک با اندازه دانه 30-20 نانومتر می باشد. نتایج حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی یکنواختی محصول تشکیل شده را نشان داد و اسپکتروسکوپی مادون قرمز تشکیل اکسید مس را تایید کرد.

امروزه یکی از مشکلات محیط های آبی، ورود فاضلاب های صنعتی حاوی نانوذرات است. در این مطالعه اثرات نانوذره ی اکسید مس (CuO NPs) بر برخی آنزیم ها و تغییرات بافت های کبد و کلیه بچه ماهی کپور معمولی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا سمیت حاد (LC50 96h)، این نانوذره تعیین شد. سپس بچه ماهیان به مدت 96 ساعت در معرض غلظت های 50، 100 و 200 mg/l از CuO NPs به همراه شاهد، هریک با سه تکرار قرار گرفتند. در چهار بازه زمانی بافت های کبد و کلیه جدا و بررسی شدند. همچنین سنجش فعالیت آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات ترانس آمیناز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) در بافت ها انجام گرفت. آنالیز فعالیت همه آنزیم ها در بافت کبد در غلظت 200 mg/l پس از 96 ساعت، افزایش معناداری را در مقایسه با شاهد (05/0>p) نشان دادند. برای بافت کلیه، فعالیت آنزیم های ALP و LDH در غلظت 200 mg/l در هر 4 بازه ی زمانی و برای آنزیم های ALT و AST در غلظت های 100 و 200 mg/l پس از 48، 72 و 96 ساعت تفاوت معناداری (05/0>p) نشان دادند. بافت کبد عوارضی چون پرخونی، خونریزی، نکروز سلولی، آتروفی سلولی و دژنرسانس چربی به شدت مشاهده گردید. بافت کلیه، تغییرات بافتی مشابه در کنار کاهش یا تخریب کپسول بومن، انبساط گلومرولی، رسوبات هموسیدرین، نکروز، تخریب و بسته شدن مجاری کلیوی را به شدت نشان داد. نتایج نشان داد مقادیر تحت کشنده نانوذره ی اکسیدمس می تواند موجب تغییر فعالیت آنزیم های شاخص بافت کبد و کلیه ماهی کپور معمولی گردد و آثار هیستوپاتولوژیک چشمگیری برجای بگذارد.

سابقه و هدف افزایش استفاده از نانوذرات نگرانی درخصوص خطرات رهایش نانوذرات به محیط زیست ازجمله تاثیر بر باروری به وجود آورده است. اختلال در بیان ژنUSP9Y (Ubiquitin Specific Protease 9 Y chromosome) می تواند باعث آزواسپرمی و یا الیگواسپرمی در بیضه گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر نانوذرات اکسید مس بر بیان ژن USP9Yدر بیضه موش صحرایی انجام شد. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار در سه گروه تیمار نانوذرات اکسید مس (غلظت های 25/0، 50/0 و 75/0 میلی گرم بر کیلوگرم) و یک گروه شاهد نرمال سالین را به مدت 14 روز به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. پس از آن بیضه ها خارج شدند. وزن و قطرهای کوچک و بزرگ بیضه اندازه گیری شد. و بیان ژن USP9Y با تکنیکPCR Real time مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پس از 14 روز مواجهه با نانوذرات اکسید مس کاهش وزن بدن، کاهش وزن و قطرهای بیضه و نیز کاهش بیان ژن USP9Y در هر سه گروه تیمار به صورت وابسته به غلظت مشاهده شد. نتیجه گیری مواجهه با نانوذرات اکسید مس ازطریق کاهش بیان برخی ژن های مرتبط با باروری جنس نر و نیز کاهش وزن و اندازه بیضه می تواند بر باروری تاثیر منفی داشته باشد.

برای سنتز نانومواد هیبریدی نقره و اکسیدمس با فرآیند مایکروویو-سولوترمال/هیدروترمال از آب دیونیزه، اتانول و اتیلن گلیکول به عنوان حلال استفاده شده است. اثر نوع حلال بر خواص ساختاری و نوری مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه های بدست آمده با استفاده ازآنالیزهای الگوی پراش، میکروسکوپ الکترونی عبوری، طیف سنجی نورتابناکی و جذبی مورد مشخصه یابی قرار گرفتند. برای تمام نمونه ها دمای تابش دهی ° C 120 و زمان تابش دهی min 5 استفاده شده است. مطالعات الگوی پراش نمونه ها نشان داد که محصول بدست آمده دارای فاز های نقره و اکسیدمس می باشد. آنالیز عنصری نمونه ها حضور عناصر نقره، مس و اکسیژن را در نمونه ها نشان داد. تصاویرمیکروسکوپ الکترونی عبوری حکایت ازشکل های غیر منظم و بهم چسبیده نقره و اکسیدمس دارد. لبه جذب در مقایسه با حالتی که از آب دیونیزه استفاده شد یک جابجایی بسمت طول موج های کمتر (جابجایی آبی) را نشان داد. یک کاهش در شدت باند گسیلی برای نانوساختارهای سنتز شده در اتانول و اتیلن گلیکول در مقایسه با نمونه ساخته شده در آب دیونیزه وجود دارد.

مقدمه: نانومواد به دلیل اندازه بسیار کوچک خواص متمایزی نسبت همان ماده در حالت توده ای دارند. اندازه ی نانویی باعث غالبیت بعضی خواص مربوط به اتم در نانوذرات می شود. این ویژگی ها ممکن است اثراتی منفی بر فیتوپلانکتونها در پایه زنجیره غذایی داشته باشد. در تحقیق حاضر اثر سمیت نانوذره اکسیدمس (CuO-NP) Scenedesmus dimorphus به روش OECD201 مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: سمیت نانو ذرات مس در 5 غلظت متفاوت 5/2، 5/6، 4/17، 7/45 و 120 میلی گرم بر لیتر CuO-NP با سه تکرار در مقابل شاهد بررسی شد. نمونه ها در دمای ثابت و شرایط کنترل شده روشنایی و تاریکی نگه داشته شدند و شمارش جلبک ها در بازه زمانی 24، 48 و 72 ساعت انجام شد. سنجش کلروفیل و کاروتنوئید به روش ASTM انجام شد. نتایج: طی این پژوهش EC10، EC50 و EC90برای 72 ساعت به ترتیب 18/0، 84/28 و 35/4677 میلی گرم بر لیتر حاصل شد. غلظت کلروفیل در همه ی تیمارها، جز 68/57 میلی گرم بر لیتر با گذشت زمان افزایش یافت. در بررسی کاروتنویید مشاهده شد اختلاف معنی دار بین شاهد و تیمارها و نیز تیمارها با یکدیگر با افزایش زمان مواجهه بیشتر شده و در زمان 72 ساعت هر سه تیمار با شاهد اختلاف معنی دار دارند. (p<0. 05) بحث و نتیجه گیری: این نتایج نشان داد که نانو ذرات مس اثر سمیت قابل توجهی بر جلبک داشته و باعث کاهش نرخ رشد ویژه و افزایش زمان دو برابر شدن گردید. درصد بازدارندگی با ازدیاد غلظت CuO-NP افزایش یافت. همچنین افزایش غلظت نانوذره باعث کاهش میزان کلروفیل a و کاروتنویید در جلبک Scenedesmus dimorphus شد.

با توجه به مقاومت باکتری ها نسبت به آنتی بیوتیک ها و عوامل ضد میکروبی مرسوم، تحقیقات بسیاری برای یافتن انواع جدید عوامل ضد میکروبی موثر انجام شد. با توسعه فناوری نانو، مس به طور فزاینده ای به شکل نانوذرات با فعالیت های ضد میکروبی بالا و قیمت ارزان علیه همه باکتری های گرم منفی و گرم مثبت مورد استفاده قرار گرفته است. در این تحقیق از نانو ذره اکسیدمس با اندازه (کمتر از 20 نانومتر) برای بررسی اثر آن روی ژنوم باکتری اشریشیاکلی سویه O157:H7 به عنوان مدل برای باکتریهای گرم منفی استفاده شد. بدین منظور ابتدا باکتریها را با غلظتهای 30 و 60 میکروگرم بر میلی لیتر با این نانوذرات تیمار کرده و در فاصله های زمانی 2، 4 و 24 ساعت خاصیت ضد میکروبی نانوذره بررسی گردیده و استخراج DNA صورت گرفت. تکنیک واکنش زنجیره ای پلیمراز رپید (RAPD-PCR) جهت بررسی اثر نانوذره اکسیدمس روی ژنوم به کار گرفته شد. با استفاده از نرم افزار NTSYS-PC، نتایج حاصل از الکتروفورزیس محصولات PCR روی ژل آگارز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این تحقیق مشاهده گردید که علاوه بر اثر مهارکنندگی نانوذرات اکسیدمس، روی رشد باکتریها مشخص شد که این نانوذرات روی توالی DNA ژنومی این باکتری اثر گذاشته و باعث تغییر آن در نقاط مختلف گردید.

رشد فن آوری و و توسعه فعالیت های صنعتی در چند دهه اخیر موجب ورود مقادیر زیادی از آلاینده ها به محیط زیست شده است. با توجه به اثرات زیان بار برخی آلاینده ها بر محیط و موجودات زنده، بررسی و اثبات آسیب های ناشی از آ ن ها ضرورت می یابد. لذا هدف این تحقیق مطالعه تعیین سمیت احتمالی نانوذرات Cuo از طریق ارزیابی شاخص های خونی و آسیب های بافتی آبشش بچه ماهی کپور معمولی بود. بچه ماهیان در 12 آکواریوم حاوی غلظت های تحت کشنده ی 50، 100 و 200 میلی گرم بر لیتر از اکسیدمس و یک گروه شاهد (بدون نانوذره ی اکسیدمس) در سه تکرار تیمار شدند. ماهی ها به مدت 14 روز در معرض نانوذرات اکسید مس قرار گرفتند. در روزهای 7 و 14، ماهیان خون گیری گردیده، و میزان هموگلوبین (Hb)، هماتوکریت (Hct)، گلبول های قرمز خون (RBC)، گلبول های سفید خون (WBC)، لنفوسیت ها، مونوسیت ها، ائوزینوفیل ها و نوتروفیل ها اندازه گیری شد وMCV ، MCH و MCHC محاسبه گردید. آبشش نمونه ها نیز جهت انجام مطالعات آسیب شناسی بافتی جدا شده، مقاطع بافتی آبشش تهیه و آسیب های بافتی بررسی گردید. تجزیه و تحلیل پارامترهای خونی نشان داد که نانوذرات اکسیدمس پس از 14 روز، به طور معناداری RBC، Hb، Hct (در غلظت های 100 و 200 میلی گرم بر لیتر)، MCH (در غلظت 100 میلی گرم بر لیتر) و MCV (در غلظت های 50 و 200 میلی گرم بر لیتر) را کاهش داد (P<0.05). نانوذرات اکسیدمس همچنین بر تعداد لنفوسیت ها، مونوسیت ها و نوتروفیل ها اثرات قابل توجهی داشته است (P<0.05). نتایج حاصل از بررسی مقاطع بافتی آبشش نیز آسیب هایی از قبیل پرخونی، خون ریزی، هایپرپلازی و چسبندگی رشته های ثانویه با شدت بالا و تخریب لاملای اولیه، نکروز سلولی، تلانژکتازی با شدت کم تر را نشان داد. به این ترتیب می توان نتیجه گرفت که نانوذرات اکسید مس در غلظت های مورد بررسی در این مطالعه، اثرات منفی بر بچه ماهیان کپور داشته است.

1زمینه و هدف: با توجه به اینکه مواد در ابعاد نانو خواص منحصر به فرد فیزیکی و شیمیایی پیدا می­کنند، در سال­های اخیر استفاده از فناوری نانو در حوزه­های مختلف از جمله داروسازی کاربرد فراوانی پیدا کرده است. در این میان، نانوذرات نقره، در مطالعات متعددی از نظرخواص ضد میکروبی آن مورد تایید قرار گرفته­اند. هدف مطالعه حاضر، بررسی خواص ضد باکتریایی نانوذرات نقره سنتز شده توسط عصاره گل راعی و بربرین می­باشد. روش کار: در این مطالعه تجربی، نانوذرات نقره با استفاده از عصاره گل راعی به تنهایی و همچنین در ترکیب با بربرین سنتز شده و توسط روش­های میکروسکوپ الکترونی عبوری [TEM]، پراش نور پویا [DLS]، اسپکتروسکوپی انتقال فوریه مادون قرمز [FTIR] و تفرق اشعه ایکس [XRD] مشخصه یابی شدند. اثرات ضد باکتریایینانوذرات نقره سنتز شده بر روی سویه­ های استاندارد باکتری های اشیرشیاکلای، سودوموناس آئروژینوزا، کلبسیلا نومونیه، استافیلوکوکوس اورئوس و انتروکوکوس فکالیس مورد بررسی قرار گرفت. حداقل غلظت مهاری [ MIC] نانوذره نقره به تنهایی و در ترکیب با گل راعی برای باکتری­های مورد مطالعه با استفاده از روش میکرودایلوشن براث مورد بررسی قرار گرفت. یافته ­ها: نتایج مشخصه یابی نانوذرات نقره سنتز شده نشان داد اندازه ذرات حدود 30 نانومتر بوده و ساختار کریستالی کوبیک داشتند. همچنین حضور گروه های عاملی شاخص با استفاده از FTIR مورد تایید قرار گرفت. ارزیابی مقادیر MIC نانوذرات سنتز شده بر روی باکتری های مورد مطالعه نشان داد نانوذره­ی سنتز شده بوسیله بربرین و گل راعی دارای بیشترین اثرات ضد باکتریاییبود درصورتیکه هرکدام از ترکیبات بربرین و گل راعی به تنهایی خواص ضدباکتریایی قابل توجهی نشان ندادند. براساس نتایج این مطالعه نانوذرات سنتز شده با گل راعی و بربرین بیشترین اثر مهارکنندگی را بر سودوموناس آئروژینوزا با MIC  mg/ml 0. 0375 و کمترین اثر مهار کنندگی را بر باکتری انتروکوکوس فکالیس با MIC 0. 185 mg/ml  نشان دادند. نتیجه­ گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد نانوذرات نقره سنتز شده با عصاره گل راعی و بربرین دارای اثرات ضدباکتریایی قابل توجهی نسبت به عصاره گل راعی و بربرین به تنهایی هستند. در نتیجه نانوذرات نقره مورد مطالعه با توجه به ویژگی­های منحصر به فردی که در هدف قرار دادن باکتری ها دارند می­ توانند در کاربردهای پزشکی وداروسازی با انجام مطالعات بیشتر مورد استفاده قرار گیرند